Incorpórase Manuel Blanco á tradición poética galega cun libro editado en Medulia Editorial baixo o título de Versos do té, nunha edición bilingüe galego-castelán. Abeirado ao orientalismo desde a cuberta, responsabilidade de Naír Fuentes, pasando polo seu título, en que alude a cerimonia xaponesa do té, o escritor de Ribas do Sil ofrece unha colectánea de poemas que, dalgún xeito, se pode abeirar aos haikus, malia que en puridade non o sexan ao non respectar nin seguir a métrica establecida voluntariamente. Neles repousa a preocupación polo amor -e o desamor-, polo transcorrer do tempo, polo retorno á infancia e mais por deixar o eco dun espírito reflexivo diante da existencia. Talvez sexan estes, e probablemente inspirados en parte en territorios vivenciais, os principais focos temáticos que polo tratamento se irmandan coa poesía de inspiración orientalista, chinesa e xaponesa, ao perseguir a depuración na captación sensorial, breve, dun pensamento ou dunha emoción. Benvido, Manuel Blanco.